Željko Ražnatović Arkan je krajem juna 1991.godine, sa blagoslovom Amfilohija Radovića, sa “Tigrovima” naoružanim do zuba, boravio u Cetinjskom manastiru. On je sa svojom paramilitarnom vojskom ispraćen na ratište blagoslovima i zdravicama Amfilohija Radovića i sveštenika Srpske pravoslavne crkve iz Crne Gore

Srpska pravoslavna crkva je uvijek nastojala da kontroliše Crnu Goru i da je veže za velikosprku ideju i ciljeve. Da bi bolje razumjeli današnji pokušaj Srpske pravoslavne crkve da zadrši velikosrpski uticaj u Crnoj Gori, prenosimo jedan veoma zanimljiv tekst koji je davne 1992.godine napisao crnogorski pravnik i historičar Novak ADŽIĆ. On opisuje kako je Srpska pravoslavna crkva uz pomoć velikosrpskih zločinaca predvođenih Arkanom koristila Crnogorce za svoje zločinačke ciljeve. Isto sve i danbas događa samo što je Crna Gora danas nezavisna i suverena država.

Na Cetinju toga hladnog januarskog dana, po ledu i snijegu, gorjela su dva badnjaka: crnogorski ispred Dvora kralja Nikole i srpski ispred Cetinjskog manastira. I jedan i drugi naloženi su u gotovo vanrednim okolnostima, u atmosferi koja je zlokobno slutila na potencijalni konflikt.

Srpski badnjak ispred okupiranog Cetinjskog manastira ložen je pod žezlom Amfilohija Radovića i Željka Ražnatovića Arkana, uz prisustvo predstavnika srpskih partija iz Crne Gore (u prvom redu Narodne stranke i Šešeljeve Srpske radikalne stranke), a uz blagoslov režima, koji je simbolički na tome skupu zastupao, svojim fizičkim prisustvom, tadašnji potpredsjednik Vlade Zoran Žižić. Bio je tada s Amfilohijem i Arkanom i Jovan-Joco Markus, neizostavna mirodjija svake velikosrpske čorbe. Vladajući režim je favorizovao srpski skup ispred Cetinjskog manastira, a policijskom zabranom pokušao je da spriječi Crnogorski sabor na Badnje veče ispred Dvora. Međutim, nije vlast uspjela u svom naumu spriječiti Crnogorce i Crnogorke da nalože Badnjak. Crnogorski suverenisti i pristalice obnavljanja autokefalosti Crnogorske pravoslavne crkve naložili su crnogorski badnjak na trgu ispred Dvora kralja Nikole, kao i godinu dana ranije, uprkos policijskoj zabrani i užasavajućoj hajci, ucjenama, prijetnjama, progonima, lavini kleveta, medijskoj blokadi i velikosrpskom stampedu koji je nasrnuo na njih, a koji je generiran, usmjeravan i kontrolisan iz centara moći političko-ekonomskog i vojno-policijskog sistema vlasti iz Beograda i njegovih ekspozitura.

Crnogorski badnjak 1992. godine naložen je u vrijeme kada je već uveliko vođen rat na prostorima ex Jugoslavije. Bilo je to vrijeme kada su srpska vojska, JNA i paravojne formacije, uz učesće jednog značajnog dijela dobrovoljaca i rezervista iz Crne Gore, vršile agresiju na Hrvatsku i u divljačkom, osvajačkom pohodu razarale, žarile i palile, naročito na prostoru Konavala i Dubrovnika, kao i u Slavoniji i drugim oblastima na teritoriji Hrvatske. U vrijeme kad je ratni vihor zahvatio već bivšu SFRJ, velikosrpski nacional-šovinisti, pored ostalog, prijetili su progonom i linčom crnogorskim suverenistima, koji su bili protiv besmislenog agresorskog rata, razaranja i zločina. Tada su mete otrovnih medijskih napada najčesće, kao i ranije, bili književnik Jevrem Brković, tada komandant “Lovćenskih straza” (formiranih za odbranu Njegoševog mauzoleja na Lovćenu) i lider liberala Slavko Perović. Tokom 1991. godine Vojislav Šešelj i Željko Ražnatović Arkan sa stranica “Pobjede” prijetili su čak i ubistvom Jevremu Brkoviću i Slavku Peroviću. Brković je već bio otišao u emigraciju u Zagreb. Na udaru, medijskom i svakom drugom, bili su crnogorski suverenisti, indipendisti, istaknuta imena iz javnog života i građani iz narastajućeg pokreta za slobodnu i nezavisnu Crnu Goru, okupljeni dominantno oko tadašnjih slobodnih i nezavisnih crnogorskih intelektualaca, Udruženja nezavisnih novinara, Crnogorskog PEN centra, Nezavisnog društva crnogorskih književnika i slično, a u prvom redu Liberalnog saveza Crne Gore, te Crnogorskog federalističkog pokreta Sretena Zekovića, Borislava Cimeše, Božidara Boba Bogdanovića i drugih partija iz antiratnog bloka, i onih koje će se nešto kasnije ujediniti u Socijal-demokratsku partiju Crne Gore (Partije Socijalista Žarka Rakčevića, Nezavisne organizacije komunista Mića Orlandića, Socijalističke partije Crne Gore Ljubise Stankovića, Jugoslovenske narodne stranke Rada Bojovića i drugih).

Bili su tu nezavisni antiratni crnogorski novinari, pisci, intelektualci, predstavnici i članovi crnogorskih kulturnih i literarnih i drugih organizacija. Milorad Popović, Sreten Vujović, Sreten Perović, Mladen Lompar, Milo Pavlović, dr Vojislav P. Nikčević, dr Radoslav Rotković, dr Danilo Radojević, dr Radovan Radonjić, dr Jakov Mrvaljević, dr Vukić Pulević, Miodrag Vukmanović, Sreten Asanović, Rajko Cerović i mnoga imena sa crnogorske kulturne scene koja je slobodarski i crnogorski mislila. Te brojni novinari i saradnici “Monitora” i “Liberala”. I nekoliko bivših istaknutih nosilaca crnogorske vlasti, srušene prevratom 1989. godine. Bila je tu crnogorska odvažna i prkosna omladina, koja je u skladu sa onom Volterovom mišlju “srce je sve” pokazala pravi smisao, volju i hrabrost borbe da se Crna Gora oslobodi okova, a njenu privrženost Crnoj Gori možda ponajbolje ovjekovječuje ona Senekina misao: “Niko ne voli domovinu zato što je velika, već zato što je njegova”. Mnogi su tada, i kasnije, stradali zbog Crne Gore i ljubavi prema njoj. Tadasnja »Pobjeda« je na svojim stranicama konstantno pisala protiv Jevrema Brkovića i Slavka Perovića i Odbora za obnovu autokefalnosti Crnogorske pravoslavne crkve, njenog prvog predsjednika prof. Dr Dušana Gvozdenovića, te predsjednika, nakon Gvozdenovićeve smrti, tog odbora istoričara prof. Dr Dragoja Živkovića i članova Odbora i pristalica njegove borbe sa cijelog područja Crne Gore, koji su odvažno i dostojanstvoveno javno bez straha iskazivali svoja uvjerenja i stavove.

U vrijeme žestoke velikosrpske ofanzive u Slavoniji i posebno akciji usmjerenoj na osvajanje i razaranje Vukovara, Željko Ražnatović Arkan je, u svojstvu komandanta paravojne formacije »Srpske dobrovoljačke garde«, intervjuisan od tadašnjeg »Pobjedinog« i, istovremeno, novinara Radio Bara, Jovana Plamenca, koji je evo već nekoliko godina đakon Amfilohija Radovića. U intervjuu »Pobjedi«, broj 9347 od 9. decembra 1991. godine, pod naslovom »Stasava srpska vojska« Arkan je, pored ostalog, tada izjavio da Dubrovnik mora pasti, a poslije toga on će pomoći Crnogorcima da osvoje i Skadar. Rekao je tada u razgovoru sa Jovanom Plamencom, koji je objavila tadašnja »Pobjeda« da će na ljeto u Dubrovnik doći da sluša gusle, te da će Jevremu Brkoviću i Slavku Peroviću čim raskrsti sa spoljnjim neprijateljima »i oca i majku«. Činjenica je da je Arkan sa svojim »Tigrovima«, odnosno, tjelesnom gardom i paravojnom formacijom »Srpskom dobrovoljačkom gardom« bio na Cetinju 6. januara 1992. godine kao gost srpskog mitropolita Amfilohija Radovića, kad je sa naoružanim i uniformisanim formacijama zaposjeo i time oskrnavio Cetinjski manastir.

E u takvim i sličnim okolnostima presije, sikane, ucjenjivanja i hajke trebalo je naložiti crnogorski badnjak na Cetinju 6. januara 1992. godine. I naložen je, uprkos svemu. Uzalud su protiv crnogorskih suverenista i autokefalista bili režim u Beogradu i Podgorici. Zaludno su protiv njih bili UDBA i KOS, mediji, moć, finansije, vojska, policija i paravojne strukture, velikosrpski klerikalci… Badnjak crnogorski je naložen, a građanski mir u Crnoj Gori je tada sačuvan. Do oružanog sukoba, najavljivanog i priželjkivanog od strane srpskih velikodržavnih šovinista, na Cetinju tada, na sreću, nije došlo. A, početak sukoba, je visio o koncu. Srećom, izbjegnut je. Crnogorci koji su odlučili da odbrane simboliku i smisao badnjačke vatre zapaljenje na trgu kralja Nikole godinu dana ranije, uspjeli su u tome.

Ostaće u istoriji upamćene i zabilježene, kao simbolika čina žudnje za slobodom i izraz hrabrog prkosa srpskoj okupacionoj vojno-crkvenoj mašineriji u tadašnjoj Crnoj Gori, sačuvane ilustracije, objavljene u novinama i na video zapisima, masovnog javnog spaljivanja, vatrom sa svijeća (sterika), šibica, duvanskih upaljača, onog zloglasnog i uvredljivog papira o policijskoj zabrani održavanja Svecrnogorskog narodnog zbora i doček Crnogorske badnje večeri, 1992. godine, prilikom Arkanovog pohoda na Cetinje i boravka na Amfilohijevom skupu ispred Cetinjskog manastira, u gradu u kojem je, pod zaštitom i favorizacijom tadašnje beogradsko-podgoricke vlasti, već od kraja 1990. godine stolovao Amfilohije (Risto) Radović, kao uzurpator i okupator na tronu Svetog Petra Cetinjskog.

Spaljivanje policijskog rješenja o zabrani održavanja Crnogorske badnje večeri 6. januara 1992. godine poprimilo je tada na Cetinju, na asfaltu i pločniku trga Kralja Nikole ispred Dvorca, prekrivenom snijegom i ledom, u studenom januarskom sutonu, masovni buntovnički karakter. Bio je to dostojni nastavak historijskog čina Crnogorske Badnje večeri ispred Dvora 6. januara 1991. godine. Taj čin su neki mediji propratili objavljivanjem fotosa, koji to najpreciznije prikazuju. I pokojnog Gara Nikčevića sa šeširom u centru tog čina. Poruka i simbolika, i prvog i drugog crnogorskog badnjaka na Cetinju, 1991. i 1992. godine, bila je jasna progonjenima i progoniteljima. Progonjeni su odlučili da upotrijebe naročito oružje: odbijanje izvršenja režimske policijske zabrane održavanja Svecrnogorskog narodnog zbora i nalaganja crnogorskog badnjaka na taj način što će direktno na istome mjestu kao i 1991. godine, pred licem uniformisane vojske progonitelja, javno spaliti odluku o zabrani i uskraćivanju njihovog prava na slobodu javnog zbora, slobodu, savjesti i javnog ispovijedanja vjeroispovijesti.

Nekoliko hiljada crnogorskih patriota iz Cetinja, Bara, Podgorice, Niksića, Kotora i drugih gradova i krajeva iz Crne Gore ostalo je čvrsto u odluci da ne dozvoli sprečavanje nalaganja crnogorskog badnjaka 6. januara 1992. godine. I nijesu to dopustili! Cetinjani su činili okosnicu tog skupa. Vrlo značajna uloga bila je Barana, Podgoričana, Niksićana, Kotorana i drugih crnogorskih gradjana. Badnjak crnogorski je ispred Dvora nalozen uz crnogorske narodne pjesme »kralj Nikola na umoru blagosilja Crnu Goru«, »Oj svijetla majska zoro, majko nasa Crna Goro«, skandiranje i pokliče »Ovo nije Srbija«, »Crna Gora, Crna Gora«, »Mi smo Crnogorci«, te pjevanje »Risto ovdje nije gazda, Crne Gore biće vazda«, »Crnu Goru ne priznaju, spremaju je za izdaju« itd. Crnogorski barjaci vijorili su se na trgu ispred Dvorca kralja Nikole sve vrijeme dok je trajala procesija nalaganja badnjaka. O tome skupu ispred Dvora i boravku Arkana sa njegovim paravojnim formacijama, pisali su brojni mediji, a tome je posebno svoje stranice posvetio crnogorski nedjeljnik “Monitor”.

On je osam godina primao socijalnu pomoć za nezaposlene, a u isto vreme vodio je javnu kuću i više nego dobro zarađivao od tog posla

Muškarac poreklom iz Novog Pazara, star 52 godine,  uhapšen je u Austriji zbog sumnje da je godinama u gornjoaustrijskom okrugu Rid (Ried) vodio neprijavljeni bordel koji je vešto "maskirao" iza austrijsko-turskog udruženja za kulturu.

On je osam godina primao socijalnu pomoć za nezaposlene, a u isto vreme vodio je javnu kuću i više nego dobro zarađivao od tog posla!

Posle anonimne prijave policija je pretresla bordel i na licu mesta zatekla deset prostitutki iz Bugarske, od kojih nijedna nije bila prijavljena. Bordel je zvanično zatvoren, vlasnik je uhapšen i poslat u zatvor.

Ruski predsednik Valdimir Putin dao je instrukcije da se pokrenu pripreme za proizvodnju vakcine protiv koroona virusa u Rusiji

Nije dovoljno samo pokrenuti odgovarajuće medicinske pripreme, neophodno je i proizvesti potrebne količine i o tome treba voditi računa već sad", rekao je Putin na sastanku posvećenom izgradnji i adaptiranju medicinskih institucija u ruskim regijama.

On je ukazao na to da se na razvoju vakcine radi u sedam istraživačkih centara u zemlji i da taj proces u principu teče uspešno, prenosi Tas s.

Na pitanje Putina da li je moguće da vakcina bude gotova pre utvrđenog roka, a to je treći kvartal ove godine, ministar zdravlja Mihail Muraško je rekao da se ispituju različite opcije kako bi se ubrzao proces.

Nakon 60 godina je konačno objavljen izveštaj sa obdukcije sovjetskog lidera, koji će stati na put svim teorijama zavere da je Josif Staljin ubijen.

Berlinske novine Kurier objavile su zvaničan izveštaj, koji je čuvan u Državnom arhivu ruske socio-političke istorije sve do danas kada je istoričar moskovskog Istorijskog instituta, Nemac Matias Ul, dobio dozvolu da ga pregleda nakon čega je objavio da teorije zavere nisu tačne i da je lider umro usled posledica moždanog udara. 

Josifa Staljina su pronašli saradnici 1. marta 1953. godine u vikendici oko pola sedam sati uveče. Autopsija je izvršena narednog dana, a telo je pre toga odneo policajac iz tajne službe. 

Sudeći prema nalazima autopsije, smrt je uzrokovana lošim fizičkim stanjem diktatora koji je patio od visokog krvnog pritiska, zapušenih arterija mozga i srca, a čak je imao i začetak ciroze jetre.

Usled lošeg zdravstvenog stanja, Staljin je doživeo moždani udar, što je u kombinaciji sa stomačnim krvarenjem prouzrokovalo gušenje. 

Interesantan podatak je da, zbog diktatorovog surovog i naprasitog karaktera, niko od saradnika nije smeo da uđe u sobu u kojoj je preminuo, do kasno popodne, jer su mislili da spava. Pronašli su ga nakon što je već upao u komu. 

Staljin je preminuo u 74. godini, a njegova smrt izazvala je krizu u Sovjetskom savezu koja je završena time što je Nikita Hruškov je postao novoizabrani lider. 

Najmanje naseljeno ostrvo na svetu se s razlogom još naziva i “Dovoljno mesta” - njegova veličina je taman tolika da na njemu stanu jedna kućica i drvo.

Uprkos veličini od 300 metara kvadratnih, ovo ostrvce ima dovoljno prostora za skučenu kolibu, drvo i par ležaljki.

Nekada poznato kao ostrvo Hab (Tačka), ovo ostrvo je jedno od 1.864 ostrva koja se nalaze na reci Sveti Lovrens, koja razdvaja Njujork i Ontario, a od 1950. godine je u vlasništvu bogate porodice Sajzlend.

Sajzlendovi su nameravali da od ostrvceta naprave svoju oazu mira gde će provoditi vikende, ali pažnja koju je ostrvo privuklo pokvarila im je planove. 

Severna Makedonija juče je brojala 148 zaraženih koronavirusom.

Kao i druge balkanske zemlje, i oni se bore sa epidemijom, ali nađu vremena i da nas zasmeju.

Tačnije, jedan TV prilog je mnoge razveselio i ovo mračno doba. 

Makedonca su pitali da li misli da je koronavirus proizveden u laboratoriji, a on je o tome imao urnebesnu teoriju.

Smatra da je virus napravila neka žena, a za to je imao 4 spremna objašnjenja.

Poslušajte šta je rekao:

Britanka Tara Džejn Langston, koja se nalazi na intenzivnoj nezi i vodi bitku sa koronavirusom, snimila je video kako bi pokazala svima koliko je zaista teško nositi se sa ovom zarazom.

Ona je pokazala cevčicu za disanje, bez koje vjerovatno ne bi mogla normalno da diše.

Posebno je uznemirujuće što se žena skoro bukvalno bori da dođe do daha a uz to i jako kašlje.

U razgovoru za britanske medije, osećaj je opisala poput “lomljenja stakla u plućima”. Otkako je ušla u intenzivnu njegu, ispričala je da joj se stanje poboljšalo, barem deset puta.

“Za sve vas koji želite da rizikujete sa koronavirusom, pogledajte mene. Ako zaista postane jako loše, završićete kao ja”, ispričala je Langston iz svog bolničkog kreveta u londonskoj bolnici Hilingdon.

Rekla je kako je i ona nekad mislila da je panika oko koronavirusa preterana, te da je htela da upozori svoje prijatelje i kolege da se ipak ne sastanu uveče na druženju.

“Mislila sam da je sve ovo gomila gluposti. Da je priča naduvana. Nisam htela da poverujem u celu ovu histeriju. Onda sam dobila koronavirus i nikada više ne želim da sikusim ovako nešto, budući da je ovo duboko neugodno iskustvo”, ispričala je.

Stanje u Indiji na prvi pogled izgleda zadivljujuće optimistično - druga najmnogoljudnija zemlja na svetu (ima oko 1,3 milijarde stanovnika) ima tek manje od 200 zaraženih koronavirusom

Izbijanje pandemije koronavirusa pokazalo je da ne postoji univerzalni način suzbijanja širenja zaraze. Svaka zemlja ima neki svoj model za koji se nada da će biti najdelotvorniji, da će uzeti što manji broj života i u što manjoj meri osakatiti ekonomiju

Stanje u Indiji na prvi pogled izgleda zadivljujuće optimistično - druga najmnogoljudnija zemlja na svetu (ima oko 1,3 milijarde stanovnika) ima tek manje od 200 zaraženih koronavirusom.

Tačnije, prema podacima Evropskog centra za kontrolu i prevenciju bolesti (ECDC), do juče ujutro u Indiji je zabeleženo 191 slučaj zaraze koronavirusom i četiri smrtna slučaja.  Kinezi i dalje imaju najveći broj zaraženih (oko 81 hiljada), slede Italijani s oko 41 hiljada Španci s oko 18 hiljada, Iranci s nešto više od 18 hiljada te Nemci s oko 14 hiljada zaraženih.

Testiranje

Postavlja se pitanje šta to Indijci rade bolje od ostalih zemalja i zašto je toliko malo zaraženih u jednoj od najmnogoljudnijih država sveta?

Odgovor na to pitanje nije toliko jednostavan, ali stručnjaci ističu kako se verovatno krije u malom broju testiranja. Naime, iako je direktor Svetske zdravstvene organizacije (WHO) Tedros Adhanom Ghebreyesus rekao kako je ključna reakcija u borbi protiv koronavirusa “testiranje, testiranje i testiranje”, čini se kako ga Indija nije baš najbolje razumela. Nisu shvatili ni njegovo upozorenje da je nemoguće “boriti se protiv vatre s povezom preko očiju”.

Indija je, naime, dosad obavila samo nešto više od 14 hiljada testiranja. Problem je u malom broju laboratorija s obzirom na ukupni broj stanovnika. Prema podacima Indijskog veća za medicinska istraživanja, u Indiji postoje samo 72 dostupna mesta gde ljudi mogu da dođu da se testiraju na koronavirus.

Rizik

To znači da u Indiji postoji samo jedna laboratorija za testiranje na 75 miliona ljudi. Maksimalno se može testirati 8000 ljudi na dan, a ako se to uporedi sa stanjem u Nemačkoj, koja dnevno može testirati do 12 hiljada ljudi, brojka postaje zabrinjavajuća. Jedan od razloga zašto Nemačka ima tako malo umrlih od virusa na broj zaraženih jest upravo to što provodi puno testiranja. S obzirom na to, uskoro bi broj mrtvih u Indiji mogao porasti.

Zasad se Indija uzda u svoj zdravstveni sistem i testira samo one ljude koji su doputovali iz zemalja s visokim stepenom rizika, one koji su bili u kontaktu sa zaraženom osobom i zdravstvene radnike koji su u kontaktu s pacijentima koji imaju teške respiratorne infekcije. Osobe bez simptoma se trenutno ne testiraju u Indiji.

Indijski lekari pak, za BBC, tvrde kako nema ni potrebe za većim brojem testiranja jer virus još nije “ušao u zajednicu”. “U ovom trenutku nema dokaza da se virus proširio u zajednici. Osim toga, nasumično testiranje stvoriće paniku i još više opteretiti zdravstvenu infrastrukturu. Mi nismo Kina ili Koreja, jednostavno nemamo te kapacitete”, rekli su indijski virolozi.

Ipak, u planu im je da osposobe dodatnih 50 privatnih laboratorija koji bi za deset dana mogli da krenu s testiranjima na koronavirus.

Otkako je korona virus zavladao Evropom, naši građani koji rade i žive u zapadnim zemljama našli su se u problemu - kako se što lakše vratiti kući. Autobus pun Jagodinaca noćas je "prespavao" kod Šida, i to uz policijsku rotaciju. Nije bilo panike, nervoze, neposlušnosti - već se zapevalo.

"Ovako se leči korona", vikali su putnici uz pesmu na liniji Cirih - Jagodina. Stajali su u zaustavnoj traci auto-puta, dok ih je čuvalo policijsko vozilo.

"Nismo više tako mladi, što je život sada znamo. Pruži ruku pomirenja da još jednom pokušamo", orila se pesma Šabana Šaulića u autobusu.

Atmosfera je bila pozitivna, ali put nimalo lak. Kako nam je rekao prevoznik Bojan Kostić, taj autobus je na Batrovce sinoć stigao oko 8.15 sati, baš kada je uveden policijski čas.

- Švajcarsku granicu prošli smo bez kontrole, normalno, slovenačku i hrvatsku takođe. Kad smo ušli u Srbiju, svako od putnika je dobio papir sa uputstvima za samoizolaciju i jutros do pola 6 su bili na putu ka kući. Bili su disciplinovani, ali nisu imali hrane i pića, a iz autobusa nisu smeli da izađu - kazao je Kostić.

Takve mere dodaje, nije video još od vremena ratova, a ovim poslom bavi se 22 godine. Autobus je bezbedno stigao do Jagodine, a sada je na putnicima da poštuju uputstva koja su dobili na granici.

PrviI pacijent u Mostaru kojem je potvrđena zaraza koronavirusom ujedno je izazvao i javno-zdravstveni i politički skandal, o čemu su se raspisali bosanskohercegovački mediji.

Pre dva dana su u Univerzitetsku kliničku bolnicu (SKB) Mostar primljena dva pacijenta sa šireg područja Mostara – otac i sin, koji su se žalili na prehladu, pa su zbog respiratornih teškoća i upale pluća smešteni na Odeljenje za plućne bolesti.

U SKB Mostar testirani su na Covid-19 te je za oca utvrđen pozitivan, a za sina negativan rezultat.

No, uskoro su iz mostarske bolnice krenule da cure informacije koje značajno komplikuju prvobitnu verziju događaja.

Izvor iz SKB-a Mostar: Sami smo uveli virus u bolnicu

Sami smo uveli virus u bolnicu, rekao je za Dnevnik.ba izvor iz SKB-a Mostar, nakon što je potvrđeno da je jedan pacijent pozitivan na koronavirus.

Problem je nastao kad se ispostavilo da je zaraženi pacijent čitav jedan dan proveo po različitim delovima SKB-a Mostar i bio u kontaktu sa nizom osoba. To je indirektno potvrđeno i u saopštenju Kriznog štaba HNŽ-a.

Ključno je pitanje zašto je pacijent zaražen koronavirusom boravio na Odeljenju za plućne bolesti umesto na Infektivnom. Pritom je pak potencijalno prekršen i protokol koji je napravljen kako bi se što efikasnije izborili sa koronavirusom.

Prema informacijama koje cure iz SKB-a Mostar, pacijent i lekar koji ga je smestio na Pulmologiju su u kumovskim vezama. Drugde je pak objavljeno da su rođaci. U svakom slučaju, radilo se o primanju preko veze.

Pacijenti lagali

Da su pacijenti lagali potvrdio je i direktor SKB-a Mostar dr. Ante Kvesić.

“Najveći problem je činjenica da je pacijent u anamnezi rekao lekarima kako nije boravio nigde izvan Bosne i Hercegovine, pa nije ni tretiran kao potencijalno zaražen koronavirusom, nego je primljen na Odeljenje pulmologije, čime je ugrozio brojne živote”, rekao je Kvesić za Klix.

“Mi smo u utorak zbog jednog pacijenta koji nas je pogrešno usmeravao nekoliko sati, poslali deset ljudi u izolaciju", dodao je.

"Otac i sin su u bolnici. Kod oca smo potvrdili virus, kod sina prvi test je negativan, međutim s obzirom na to da su oba došla na pulmologiju i bili sa još jednim čovekom, sva tri smo premestili u prostor koji smo opremili za izolaciju. Napravili smo sve po pravilima službe”, tvrdi Kvesić.

Epidemiološka služba traži sve koji su bili u kontaktu sa ocem i sinom

Zbog celog slučaja, kako ističe, epidemiološka služba radi na traženju onih s kojima su oni bili u kontaktu, a smatra da to nije mali krug.

Radio Sarajevo tvrdi da su se pacijenti žalili na upalu pluća te prećutali podatak da su nedavno bili u Italiji pa su zato smešteni na Pulmologiju.

Naša stranka traži istragu

Cela stvar je dobila i političku dimenziju. Bosanskohercegovački mediji pišu da su pacijenti bliski HDZ-u. Istragu je zatražila Naša stranka.

“S obzirom na to da postoje indicije da je u slučaju lečenja pacijenta zaraženog virusom COVID-19 došlo do onog što se definiše u Krivičnom zakonu Federacije BiH kao ‘krivično delo protiv zdravlja ljudi’, što je precizirano u članu 225 i 229 (Prenošenje zarazne bolesti i nesavjesno lečenje) pozivamo Tužilaštvo da otvori istragu o ovom slučaju.

Potrebno je istražiti i u što skorijem vremenskom periodu informisati javnost o dešavanjima u vezi sa spomenutim slučajem kako bi se sankcionisali oni koji su eventualno napravili grešku, a građanima vratilo poverenje u zdravstveni sistem i medicinsko osoblje. Ukoliko nije bilo propusta, važno je takođe da to građani znaju kako bi se izbegle glasine i širenje panike.

U periodu koji je pred nama, ključan je iskren i odgovoran pristup i komuniciranje istine. Svesni smo da je situacija teška, da niko nema iskustva sa pandemijom ovih razmera, baš zato se moramo moći osloniti jedni na druge, ali i na sistem. Svako gledanje kroz prste, zaobilaženje protokola, neprijavljivanje neodgovornih i nesavesnih će nas sve skupo koštati. Način na koji su se stvari u Mostaru odvijale do sada hitno moramo ispraviti”, rekli su iz Naše stranke.

Strana 6 od 52

Preporuka za čitanje

Novosti dana Politika Ekspres 

Ekspres Politika predstavlja online magazin sa osvrtom na dnevno političku situaciju u Srbiji i svetu. Ovaj online news portal nije ni u kakvoj vezi sa kompanijom Politika AD koja se bavi izdavanjem magazina: Bazar, Politikin Zabavnik, Ilustrovana Politika, Viva, Svet kompjutera, Mali Politikin Zabavnik, Enigmatika i Razbibriga, kao i dnevnih novina Politika i Sportski žurnal, a koje izlaze pod firmom Politika novine i magazin. Politika Ekspres Online predstavlja poslednji pravi tabloid u Srbiji koji se nalazi među TOP 50 najčitanijih sajtova u Srbiji